Mrok. I to gęsty. A z tego mroku wyłania się najcięższe, najbardziej "czadowe" dzieło w dyskografii O.N.A. I kto wie czy nie najlepsze. Napięta atmosfera, sporo elektroniki w przeróżnej postaci i ogromnie dużo ciężaru, przede wszystkim w stylu nu tone - tak najkrócej można scharakteryzować nową płytę zespołu. No właśnie: nu tone i elektronika. O.N.A. wyraźnie chce, żebym słuchał tego, za czym (delikatnie rzecz ujmując) nigdy nie przepadałem. Rzecz w tym, że w dużym stopniu Chylińskiej i spółce sztuka ta się udaje. Za "Mrokiem" przemawia przede wszystkim spójność materiału i klarowna myśl, jaka musiała przyświecać muzykom przy komponowaniu i nagrywaniu albumu. Nie wiem na ile świadomie, na ile zaś instynktownie, O.N.A.. udało się jednak wydobyć z królującej dziś w światowym ciężkim rocku stylistyki możliwie dużo tego, co jest w niej dobrego, jednocześnie w miarę skutecznie unikając tego, co w niej kompletnie bezwartościowe. Dzięki temu zawartość płyty, mimo iż zdecydowanie czerpiące z nu tone, nie kojarzy się na szczęście z okrzykami z gatunku "******". Innym atutem krążka jest nastrój, odpowiednio wyrażony przez sam już tytuł albumu. Jest więc mrok, jest niepokój, jest gniew i wściekłość. Przyznam szczerze, agresja tak skomasowana, jak w niemal deathmetalowym finale "Szpetotu", w "Krzyku przed spaleniem" (pewnych fragmentach tego utworu moje uszy wychwytują w tle coś na kształt growlingu) czy też właściwie w większości innych kawałków mocno mnie przy pierwszym wysłuchaniu zaskoczyła - chyba pozytywnie. Z wszystkim tym udanie komponują się bardzo dobre tym razem - i równie jak muzyka mocne - teksty. Niezdrowa miłość oraz śmierć to dominujące na "Mroku" tematy. Mniam. Krążek uzupełniają nieco spokojniejsze utwory: "Wszystko to co ja", promująca album w mediach "Niekochana" i tytułowy "Mrok". Jednak również ta trójka wpisuje się w ogólnego ducha płyty. Autor: Rafał "Negrin" Lisowski
Poczytaj dalej jak to zrobić...

<div align="left"> <div style="margin: 0pt 3px; padding: 0pt; float: left">  {­jgxtimg title:=[ONA MROK] src:=[images/PAXGalleries/pax2/mrok.jpg] width:=[128]} </div> Mrok. I to gesty. A z tego mroku wylania sie najciezsze, najbardziej "czadowe" dzielo w dyskografii O.N.A. I kto wie czy nie najlepsze...i.t.d tekstu.... </div>